Opel Commodore GS/E kontra BMW 3.0 CSi: zapomniany oldtimer do odkrycia

Opel Commodore GS/E to atrakcyjna alternatywa dla BMW 3.0 CSi na rynku oldtimerów. Premiera we wrześniu 1967 roku, ta niemiecka limuzyna rozwijała do 150 koni mechanicznych dzięki wtryskowi Bosch D-Jetronic, a jej obecna cena zakupu jest znacznie bardziej rozsądna niż jej bawarskiej rywalki.

"Jeśli BMW dominowały w kwestii wyrafinowania, Commodore trzymały więcej niż dobrą markę w rękach ekspertów na torze" — Według specjalistów od wyścigów turystycznych lat 70.

Mało znana rywalka z torów turystycznych

W latach 70. wyścigi samochodów turystycznych toczyły się głównie między trzema gigantami: BMW 3.0 CSI/CSL, Fordem Capri i Oplem Commodore. A jednak, pięćdziesiąt lat później, tylko BMW wygrywa na rynku kolekcjonerskim. Niesprawiedliwość, jeśli zna się osiągi niemieckiej marki z Rüsselsheim.

Commodore miała solidne argumenty wobec konkurencji. Jej 6-cylindrowy rzędowy silnik o pojemności 2,5 litra rozwijał 130 KM w podstawowej wersji GS, a 150 KM z wtryskiem D-Jetronic w wersji GS/E. Liczby, które pozwalały jej konkurować bezpośrednio z ówczesnymi produktami BMW i Mercedesa.

Ewolucja techniczna, która zrobiła różnicę

Historia Commodore zaczyna się we wrześniu 1967 roku od pierwszej generacji A. Opel od razu oferował kilka nadwozi: sedan dwu- i czterodrzwiowy oraz coupé. Ale to w listopadzie 1970 roku model zyskał nowy wymiar wraz z pojawieniem się wersji GS/E (E od niemieckiego Einspritzung – wtrysk).

Ta wersja oznaczała zwrot technologiczny. Wtrysk Bosch D-Jetronic zastąpił gaźniki i pozwolił wycisnąć 150 KM z 2,5-litrowca. Równolegle Opel wprowadził GS 2.8 z gaźnikiem o mocy 145 KM, specjalnie zaprojektowaną do homologacji w wyścigach.

Dlaczego wybrać Commodore zamiast BMW 3.0 CSi?

Argument ceny pozostaje najbardziej oczywisty. Podczas gdy BMW 3.0 CSi w dobrym stanie kosztuje łatwo ponad 80 000 euro, odrestaurowana Commodore GS/E jest wyceniana między 25 000 a 40 000 euro w zależności od stanu. Różnica tłumaczy się rozpoznawalnością marki bawarskiej, ale niekoniecznie wewnętrznymi walorami samochodów.

Wytrzymałość to kolejna główna zaleta. Ople z tamtej epoki cieszą się opinią bardziej niezawodnych niż BMW. Konserwacja jest tańsza, a części zamienne bardziej dostępne. Niebagatelna zaleta dla kogoś, kto chce regularnie jeździć swoim kolekcjonerskim autem.

Osiągi, które nie muszą ustępować referencyjnym modelom

Jeśli chodzi o czyste osiągi, Commodore GS/E nie ma się czego wstydzić wobec ówczesnych punktów odniesienia. Jej 6-cylindrowy silnik 2,5 l z wtryskiem rozwija 150 KM, czyli tylko o 30 KM mniej niż BMW 3.0 CSi i jej 180 KM.

Różnicę odczuwa się bardziej w wyrafinowaniu i wykończeniu. BMW stawiało na bardziej premiumowe podejście z szlachetniejszymi materiałami i staranniejszym wykończeniem. Opel z kolei przedkładał efektywność i wytrzymałość, w czystej tradycji ówczesnych niemieckich producentów.

Jaka przyszłość czeka te zapomniane oldtimery?

Rynek samochodów kolekcjonerskich ewoluuje. Ceny najbardziej ikonicznych modelów szybują w górę, popychając entuzjastów w stronę bardziej przystępnych alternatyw. Commodore GS/E należy do tych perełek, które korzystają na tym ruchu.

Niektórzy specjaliści uważają, że te "zapomniane" modele reprezentują przyszłość kolekcjonerstwa samochodowego. Bardziej dostępne finansowo, oferują autentyczną przyjemność z jazdy bez spekulacyjnego aspektu charakterystycznego dla ikon segmentu.

Zakup do rozważenia już teraz?

Dla kogoś, kto szuka charakterystycznego samochodu z lat 70., Commodore GS/E zasługuje na poważne rozważenie. Jej rozsądna cena wejścia, względna rzadkość i dynamiczne walory czynią z niej wiarygodną alternatywę dla przewartościowanych modeli na rynku.

Wtrysk Bosch D-Jetronic, nadwozie Pininfariny i przyzwoite osiągi to solidne argumenty. Nie wspominając o tym, że jazda Oplem z lat 70. z pewnością wyróżnia się oryginalnością na zlotach, gdzie dominują BMW, Mercedesy i Porsche.